GintongAral

Sa bakuran ni tandang Karyo ay may isang halamang tumubo. Ito ay ang upo. Gumagapang ito sa lupa kung kaya’t maingat na itinali ito ni Tandang Karyo sa isang kawayan. Ayaw ng halaman ang ganito. Ang nais niya ay maging Malaya tulad ng ibang halaman. Kinausap niya ang kanyang kaibigang hangin.

“Kaibigan, tulungan mo ako. Mistulang alipin ako ni Mang Karyo. Kailangan ko ang tulong. Nais kng maging malaya tulad ng mga damo, mga bulaklak. Tingnan mo sila, malalaya sila. Para mo nang awa umihip ka nang malakas upang makailag ang mga tali sa katawang ko,” pagmamakaawa ng upo.
[Read the rest of this entry...]

Nakakita na ba kayo ng kasoy? Ito ay hugis kampana, kulay dilaw at matamis pag hinog na. Kaiba sa ibang prutas, ang buto ng kasoy ay nasalabas. Kung bakit nasa labas ang buto ng kasoy ang siyang sasagutin ng alamat na ito.

Sa isang gubat ay may kasayahan. Lahat ng uri ng hayop ay naroroon. Silang lahat ay masasaya, nagkakantahan at nagsasayawan. Hindi kalayuan sa kasayahan ay may isang bagay ang nakikinig at naiinggit sa kapistahang nagaganap. Ito ay walang iba kungdi ang buto ng kasoy.

“Sanay makalaya ako dito sa aking madilim na kinalalagyan!” Dasal ng buto ng kasoy.
[Read the rest of this entry...]

Sa isang barangay ay may magkasintahan na labis na nagmamahal sa bawa’t isa. Sila ay sina Juana at Aging. Bagama’t tutol ang mga magulang ni Juana sa kanilang pag-iibigan ay patuloy pa rin sa pagniniig ang magkasintahan.

Minsan, galing sa bukid ang ama ni Juana nang matanawan nito sa bukas na bintana si Aging. Biglang nagsiklab sa galit ang ama ni Juana. Hinugo nito ang tabak at tinaga ang braso ni Aging. Naputol ang braso ni Aging. Tumakbo ito at tumakas. Hinabol siya ni Juana, umiyak at tinatawag si Aging. Nang hindi na siya matanaw si Aging ay binalikan niya ang putol na braso ng kasintahan at ibinaon sa kanilang bakuran.

Kinaumagahan, nagulat ang ama ni Juana sa isang halaman na biglang sumulpot sa kanilang bakuran. Ito ay kulay luntian, may mahahaba at malalapad na dahn. Kulay dilaw ang bunga nito na animo’y kamay at mga daliri ng tao. Napasigaw siya sa labis na pagkagulat.
[Read the rest of this entry...]

Si Aling Rosa ay isang balo. Siya ay may sampung taong gulang na anak na babae, si Pinang. Mahal na mahal ni Aling Rosa ang kanyang anak. Nais niyang lumaking bihasa sa gawaing bahay ang anak. Tinuturuan niya si Pinang sa mga gawaing-bahay.

Dahil sa nag-iisang anak, ayaw gumawa si Pinang lagi niyang ikinakatwiran na alam na niyang gawin ang anumang itinuturo ng kanyang ina. Pinabayaan lang siya ng kanyang ina.

Isang araw ay nagkasakit si Aling Rosa. Hindi siya makabangon at makagawa sa bahay. Napilitan si Pinang na gumawa ng gawaing-bahay. Inutusan siya ng ina niya na magluto siya ng lugaw. Kumuha si Pinang ng ilang dakot na bigas, inilagay sa palayok at hinaluan ng tubig. Isinalang niya ito sa ibabaw ng apoy. Iniwan niya ang niluluto at naglaro na. Dahil sa kapabayaan, ang ilalim ng bahagi ng lugaw ay namuo at dumikit sa palayok. Nagpasensiya na lang si Aling Rosa. Kahit papaano nga naman ay napagsilbihan siya ni Pinang.
[Read the rest of this entry...]